Behandelingen

Behandelingen

Gezien het belang van het hoornvlies hebben de vorm en de eigenschappen ervan een groot effect op het zichtvermogen van het oog.

Het vermogen van het oog om scherp te kunnen zien, ligt voornamelijk bij het hoornvlies. Het hoornvlies heeft twee functies: Ten eerste beschermt het de rest van het oog tegen bacteriën, stof en andere schadelijke stoffen. En ten tweede is het de buitenste lens van het oog die het binnenkomende licht reguleert en focust. Het hoornvlies is in feite verantwoordelijk voor 65 tot 75 procent van het vermogen van het oog om scherp te kunnen stellen.

Gezien het belang van het hoornvlies hebben de vorm en de eigenschappen ervan een groot effect op het zichtvermogen van het oog. Om die reden is het voor oogchirurgen het belangrijkste onderdeel wanneer ze refractiefouten permanent willen corrigeren.

Het refractieproces van licht kan worden vergeleken met de manier waarop een camera een foto neemt. Er zijn diverse behandelingen mogelijk bij refractiefouten.

In de loop van de jaren zijn er een oneindig aantal verschillende chirurgische ooglaserbehandelingen de revue gepasseerd, waarvan de meeste nog steeds toegepast worden: PRK, LASIK, LASEK, Epi-LASIK en SMILE, zijn zowat de meest gangbare. De termen en technieken kunnen weliswaar verschillend zijn, maar alle reguliere ooglaserbehandelingen, of het nu flap- of oppervlaktebehandelingen zijn, hebben het uiteindelijke doel om het hoornvlies zo te modelleren dat het licht weer precies op het netvlies wordt gebundeld. Hiervoor richt de chirurg zich op het stroma (het dikste deel van het hoornvlies) en wordt de medische laser gebruikt om de vorm van het stroma en de refractieve eigenschappen van het oog te wijzigen. Deze aanpassingen zijn dus definitief en kunnen niet teruggeschroefd –of ongedaan gemaakt worden. 

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x